معارض ادلّهء قطعيّه عقليّه ونقليّه است وتأويلش مانند ساير آيات متشابهات وروايات مستصعبات ؛ لازم ومتحتّم است ، وحمل گناه در حديث غدير بر صغاير مكفّره صورتي ندارد « 1 » زيرا كه : آن اختصاص به عيد وسه روز ندارد ودر تأويلش چند احتمال مىرود « 2 » . يكى آنكه : مراد اظهار كمال اهتمام به شرافت واحترام اين عيد لازم الإكرام باشد ، به اينكه : مؤمنان وشيعيان خاندان بايد كه لا أقل تا سه روز به شكرانهء اين عيد واين نعمت عظمى وموهبت كبرى مشغول ذكر وطاعت وعبادات بوده ، به اين وسيله گناهى - نه كبيره ونه صغيره - از ايشان سر نزند ، نظر به آنكه مزيد شرافت وعظم شأن زمان ومكان موجب تضاعف ثواب وعقاب مىگردد ، چنانكه از اخبار فضيلت روز جمعه « 3 » وأماكن شريفه « 4 » مستفاد مىشود وبه تضاعف حسنات وسيّئات زوجات اشرف كائنات « 5 » مؤيّد

--> ( 1 ) مرحوم سيد بن طاوس در « اقبال الاعمال : 464 » قبل از اين روايت روايت ديگرى در رابطه با عيد غدير از امام رضا عليه السّلام نقل كرده است كه آخر آن روايت چنين است : « وان مات في ليلة أو يومه أو بعده إلى مثله من غير ارتكاب كبيرة فأجره على اللّه » يعنى : اگر در شب يا در روز غدير يا بعدش بميرد ومرتكب گناه كبيره‌اى نشده باشد ؛ پاداشش با خدا است . ملاحظه مىفرمائيد امام رضا عليه السّلام تصريح فرمودند كه كساني مىتوانند اميد نجات داشته باشند كه مرتكب گناهان كبيره نشده باشند . بنابراين معنى آن روايت اين است كه : اميد بخشيده شدن گناهان صغيره در عيد غدير وجمعه بيشتر است . ( 2 ) مهمترين احتمال در مورد اين گونه أحاديث همان است كه مؤلف محترم در كتاب « خيراتيه : 2 / 354 » به آن اشاره كرده‌اند كه : « غلات . . . بسيارى از أحاديث را وضع كردند كه با آنها اسلام را فساد سازند ، ومذهب باطل خود را نصرت دهند » . براي توضيح بيشتر مراجعه شود به خيراتيه : 2 / 349 - 360 . آرى احتمال ساختگى بودن اين گونه أحاديث بسيار است . اگر از اين احتمال هم صرف نظر كنيم اين روايت مرسله است يعنى : بىسند نقل شده است وروايت بىسند از نظر شيعه وسنى بىاعتبار است . ( 3 ) وسائل الشيعة : 7 / 375 - 382 حديث 9618 - 9642 . ( 4 ) بحار الأنوار : 96 / 381 و 382 حديث 6 - 15 . ( 5 ) احزاب ( 33 ) : 30 و 31 ، تفسير قمّى : 2 / 193 ، تفسير برهان : 3 / 308 ، تفسير نور الثقلين : 4 / 268 .